ตอนที่ 298 ผมไปบาร์เพื่อเป็นนายแบบ นายแบบน่ะเข้าใจไหม?

เย่หลิงเงียบไป

ครั้งหนึ่งเอเดริกเคยเสนอจะยกปราสาทโบราณให้เธอ แต่เธอปฏิเสธอย่างจริงจัง

ก็เอเดริกมีแวมไพร์อยู่ใต้สังกัดไม่น้อย ในยุคสมัยนี้แวมไพร์ทำได้แค่ทำงานกะกลางคืน หาเงินได้ไม่ค่อยมาก และเธอเองก็ไม่มีทรัพย์สินมากเท่าเอเดริกที่จะเลี้ยงแวมไพร์เป็นฝูงใหญ่

ไม่คิดว่าเย่ซูหว่านจะรับไว้

รับปราสาทโบราณที่มีแวมไพร์อยู่กันเป็นฝูงเนี่ยนะ นั่นมันกล้าหาญมาก

ท่าทีของเอเดริกทำให้ทุกคนจับต้นชนปลายไม่ถูก แต่ในเมื่อเขายอมรับว่าเย่ซูหว่านเป็นเจ้าของปราสาทโบราณ แขกรับเชิญคนอื่นก็ไม่พูดอะไรอีก

ถึงจะรู้สึกว่ามีอะไรแปลก ๆ อยู่ก็เถอะ

แล้วก็ ทำไมพอฟ้าสว่างถึงไม่มีใครสักคน พอฟ้ามืดปราสาทโบราณกลับคึกคักขึ้นมา

“เจ้า... เอ่อ ท่าน ราตรีสวัสดิ์”

ทันใดนั้น ชายคนหนึ่งที่เพิ่งออกมาจากปราสาทโบราณก็คำนับเอเดริก พูดจาเคารพนบนอบ ราวกับทำให้คนเข้าใจผิดว่านี่คือสถานที่ที่ชนชั้นสูงเสด็จมา