กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ราตรีสงัด เย่หลิงตื่นขึ้นจากเตียง
เธอเคยคิดว่าเซี่ยหวยโจวทิ้งเธอไปแล้ว แต่จริง ๆ เซี่ยหวยโจวอยู่ตรงนั้นมาตลอด ไม่ว่าจะเป็นเสี่ยวเซี่ยหรือ 01 เขาก็อยู่มาตลอด
ฮือ ๆ ๆ ซาบซึ้งจังเลย!
เย่หลิงอยากจะไปหาเซี่ยหวยโจวเพื่อแบ่งปันความทรงจำใจจะขาด ช่วงเวลาซาบซึ้งขนาดนี้ ต้องให้เสี่ยวเซี่ยได้มีส่วนร่วม!
พอเปิดประตูออกไป จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าเท้าเตะโดนอะไรบางอย่าง นุ่ม ๆ เหมือนจะเป็นคน
เย่หลิง: “?”
คนเหรอ?
996: [?]
996: [ผู้ถือครอง แขกรับเชิญชายยังไม่ชินกับร่างมนุษย์เหรอ นอนหลับเรี่ยราดไม่เลือกที่ไม่ใช่ความเคยชินที่ดีเลยนะ]
996 ถอนหายใจ: [AI ช่างเป็นนามธรรมจริง ๆ ระบบรุ่นเก่าพวกนั้น CPU แก่เกินไปแล้ว ไม่เหมือนเจ้าหกที่อ่อนเยาว์ตลอดไป~มีความสุขตลอดไป~]