กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ออกจากเศษเสี้ยวความทรงจำมา เย่หลิงก็ลืมตาขึ้น
เย่หลิง: [แค่นี้ก็จบแล้วเหรอ?]
996: [ใช่แล้วค่ะผู้ถือครอง]
เย่หลิง: [ที่ฉันบอกว่าฉันสลบไป 886 น่ะ มันแค่แสดงอารมณ์ว่าไม่รู้จะพูดอะไร ไม่ได้แปลว่าฉันจะ 886 กับเจ้าจริง ๆ เจ้าเข้าใจไหม?]
996: [เข้าใจค่ะผู้ถือครอง และฉันคือ 996 ไม่ใช่ 886]
เย่หลิง: [……]
เศษเสี้ยวความทรงจำตัดขาดตรงนี้แบบไม่มีหัวไม่มีหาง หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น? เธอกับเซี่ยหวยโจวคิดถึงกันได้หรือยัง? ความทรงจำช่วงนี้จบลงแค่นี้จริง ๆ เหรอ เจ้าหกทำอะไรอยู่!
996 จิ้มนิ้วชี้ชนกัน: [ผู้ถือครอง อาจจะเป็นเพราะคุณฟังฉันไม่ชัด ตั้งแต่แรกฉันก็พูดแล้ว]
996: [นี่คือเศษเสี้ยวความทรงจำ]