กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลี่หานเจิงสะดุ้งเฮือกแล้วกระเด้งขึ้นจากเตียง เขากลั้นหายใจตั้งสมาธิฟังอยู่ครู่หนึ่ง เสียงดังมาจากทางซ้าย
ซึ่งทางนั้นคือห้องของเย่หลิง
ลี่หานเจิง “……”
ลี่หานเจิงหลับตาปลุกใจตัวเองอย่างหนัก กว่าจะฝืนยิ้มออกมาได้ จากนั้นก็เดินไปหน้าห้องเย่หลิง รวบรวมความกล้าเคาะประตู
“มีอะไรเหรอครับลูกพี่?”
เย่หลิงกวาดตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า “เมื่อบ่ายนายดูถูกฉันมากเลยนี่?”
ลี่หานเจิง “?”
เรื่องเมื่อบ่ายเพิ่งจะมาคิดบัญชีตอนนี้เหรอ?