กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
คนตระกูลซูกลับไปอย่างหงอย ๆ
เย่หลิงลูบคาง ตอนนี้เธอเป็นเสี่ยวเย่ที่อายุสิบเจ็ดปี ตามไปตระกูลเย่เพื่อดูว่าพวกนั้นคิดจะทำอะไรไม่ได้ น่าเสียดายอยู่
ทันใดนั้นมีลมพัดผ่านรอบตัวเธอ
เย่หลิงหันกลับไป เห็นดอกไม้ริมแปลงสั่นไหวเบา ๆ ราวกับมีใครกำลังเตือนอะไรเธอ
เย่หลิงถามออกไปโดยไม่รู้ตัว “เซี่ยหวยโจว?”
ดอกไม้หยุดสั่น จากนั้นทั้งดอกราวกับถูกใครบีบไว้ในมือ ขยับขึ้นลงเหมือนพยักหน้า
เย่หลิงเข้าใจทันที กลายเป็นว่าเซี่ยหวยโจวก็เข้ามาในเศษเสี้ยวความทรงจำพร้อมกับเธอ
เซี่ยหวยโจวลูบเส้นผมเธอเบา ๆ เย่หลิงก็หยั่งรู้เจตนาของเขา “งั้นนายไปเถอะ กลับมาเล่าให้ฟังด้วย”
เซี่ยหวยโจวพอใจกับการสื่อสารไร้เสียงครั้งนี้มาก
ถูกแล้ว เขากับเสี่ยวเย่ใจตรงกัน ใจถึงกัน รู้ใจกันโดยไม่ต้องเอ่ย ใจดวงเดียวกัน!