กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สิบนาทีต่อมา หยวนซูอี้ฟื้นขึ้นมาช้า ๆ และสาบานว่าจะสั่งสอนเย่หลิงให้ได้
แต่พอลับหลังกลับพบว่าพวกคุณชายกำลังมองเขาด้วยสายตาซับซ้อน
หยวนซูอี้เกิดลางสังหรณ์ไม่ดี
คุณชายหมายเลขหนึ่งพูดอย่างเวทนา “ซูอี้ นาย…รสนิยมส่วนตัวของแต่ละคนมันต่างกัน ฉันเข้าใจ ฉันเข้าใจหมดเลย”
คุณชายหมายเลขสองปลอบ “กลิ่นหอมเป็นเรื่องส่วนตัวมาก สำหรัยนายมันคือน้ำผึ้ง แต่สำหรับคนอื่นมันคือยาพิษ ซูอี้ สู้ ๆ ทำตัวเองให้ดีที่สุด อย่าเอาคำตัดสินของคนอื่นมาใส่ใจ”
คุณชายหมายเลขสามโมโห “นี่มันอะไรของนาย***ทำของห่วย ๆ แบบนี้***ยังจะเอามาขายอีก นาย**บ้าไปแล้วรึไง”
หยวนซูอี้ “?”