กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตอนกลางคืน เซี่ยหวยโจวพาสุนัขไปเดินเล่นหนึ่งชั่วโมง ก่อนจะล้มตัวลงนอนด้วยสีหน้าไร้ชีวิตชีวา
เสียงสะใจของฉือเยี่ยนดังออกมาจากโทรศัพท์ “ฮ่า ๆ ๆ เซี่ยหวยโจว ฉันได้ยินว่านายหึงหมา จริงเหรอ จริงเหรอ ฮ่า ๆ ๆ ๆ”
เซี่ยหวยโจวหลับตาลงอย่างสงบ
ไม่ตาย เขายังไม่ตาย
จนถึงตอนนี้เขาก็ยังคิดไม่ออก มันกลายเป็นหมาไปได้ยังไง
ทำไมถึงเป็นหมากัน?!
ทำไมเขาต้องไปหึงหมากัน?!
ภาพลักษณ์ของเขาไม่เหลืออะไรแล้ว
เฮ้อ ช่างมันเถอะ
ไม่กี่นาทีต่อมา เซี่ยหวยโจวก็ปลอบตัวเองจนสบายใจอีกครั้ง เขาคิดว่านี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่ การเผชิญหน้ากับการเยาะเย้ยของคนอื่นก็ต้องทำใจให้สงบ