กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
รถแล่นมาถึงหน้าโกดังร้างแห่งหนึ่ง
หัวหน้าโจรลักพาตัวคุมแขกรับเชิญลงจากรถ เตะเข้าที่ขาของเหลียงเจินเจินกับโม่เซียว “ชักช้าอยู่ทำไม เร็วเข้า!”
โม่เซียวกรีดร้องเสียงหลง แล้วตวาดอย่างโกรธจัด “รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร ฉันน่ะ—”
“พี่อาเปียว นายจัดการเลย” หัวหน้าโจรเริ่มหมดความอดทน เตะเหลียงเจินเจินไปทางอาเปียว “ให้เวลานายหนึ่งวัน ถึงเวลาก็เหลือลมหายใจให้ฉันหน่อย ให้ฉันจัดการเธอด้วยมือตัวเอง จะได้ไปส่งงานให้คนซื้อ”
นักแสดงอาเปียว: “……?”
นักแสดงอาเปียวเห็นหัวหน้าโจรลงมือ…เอ๊ะ ไม่สิ ลงเท้าแรงขนาดนี้ ก็รู้สึกงุนงงเล็กน้อย