กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ไม่มีใครสังเกตเห็นการมาถึงของเซี่ยหวยโจว ด้านล่าง ซูหว่านฉิงยังคงพูดด้วยสีหน้าวิตกกังวล
“หมิงเซวียน นายอาจจะไม่รู้ ฉันเป็นคนที่ไวต่อเรื่องภูตผีแบบนี้มาตลอด”
“พอฉันเข้ามาก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายเย็นยะเยือก ฉันคิดว่าในตึกนี้มีผีร้ายตัวหนึ่ง ผู้กำกับจางกับคุณเว่ยคงไม่รู้เรื่องนี้ พวกเราปล่อยให้ภูตผีออกมาทำร้ายโลกมนุษย์ต่อไปไม่ได้แล้ว”
พูดจบเธอก็มองนักพรตจางด้วยแววตาเปี่ยมความหวัง “นักพรตจาง ท่านว่าใช่ไหม”
【หา? หา?】
【ทำไมฟัง ๆ ดูไม่เหมือนบทแล้วล่ะ ไม่ ไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม?】
【พูดไร้สาระ โลกนี้จะมีผีได้ยังไง!】
【แล้วทำไมซูหว่านฉิงถึงมั่นใจขนาดนั้นล่ะ?】