กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
การประลองเริ่มขึ้น
เย่หลิงกับมู่อิ๋งยืนคนละฝั่งของแท่นประลอง กระบี่เล่มหนึ่งปัดขึ้นเบา ๆ แม้จะไม่ได้ออกแรง แต่มู่อิ๋งก็ยังรู้สึกถึงแรงกดดัน
แต่ในสายตาคนดูกลับไม่เป็นเช่นนั้น
【เหยาเหยาเก่งขนาดนี้เลยเหรอ รู้สึกว่าเย่หลิงตั้งตัวไม่ทันเลย】
【เฮ้อ~ น้ำลดถึงได้รู้ว่าใครมีของจริง ปกติเย่หลิงคุยโวเก่งจะตาย ยังหันไปหากู่หลานช่วยสร้างภาพลักษณ์ให้ สุดท้ายล่ะ?】
เห็นเย่หลิงถอยร่นทีละก้าว ๆ คนใต้เวทีก็เริ่มงง
ลู่หมิงเซวียน: “หว่านฉิง เมื่อก่อนไม่เคยได้ยินว่าลูกพี่ลูกน้องของเธอเก่งขนาดนี้นะ”
เซิ่งเวยเวย: “เย่หลิงเป็นพวกดีแต่เปลือกจริง ๆ ด้วย!”
เจียงอวี่: “ฟ้าใสแล้ว รู้สึกว่าฉันกลับมาได้อีกครั้ง”