กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซูหว่านฉิงเห็นสายตาของเย่หลิงทอดไปยังด้านหลังของตัวเอง ก็ขมวดคิ้ว เย่หลิงกำลังถามใคร
เธอหันกลับไปตามสัญชาตญาณ แล้วก็ร้องอุทานออกมา “คุณเยี่ยน!”
ซูหว่านฉิงทำหน้าวุ่นวายขอโทษเยี่ยนอันหลาน
“คุณเยี่ยน ขอโทษนะ คุณเย่ไม่ได้ตั้งใจจะปลุกคุณ เธอแค่เป็นห่วงคุณ ขออย่าได้โทษเธอเลย”
พูดจบก็เหลือบมองเย่หลิงอย่างระมัดระวัง “คุณเย่ รีบขอโทษเขาสิคะ”
รอยยิ้มของเย่หลิงลึกขึ้น “ยังจะให้ฉันขอโทษอีกเหรอ”
เยี่ยนอันหลาน “……”
ฉันบอกว่าเชี่ยเอ๊ย ได้ยินไหม เชี่ยเอ๊ย!
หยุด ๆ พระไม่พูดคำหยาบ สาธุ สาธุ
เยี่ยนอันหลานสูดลมหายใจลึก ยิ้ม “ไม่มีเลยนะ”