ตอนที่ 92 พระพุทธเจ้าของอาตมาไม่โปรดไอ้พวกจน

ซูหว่านฉิงไม่รู้ว่าความมั่นใจแบบไร้เหตุผลที่สิงป้ามีต่อเย่หลิงนั้นมาจากไหน

เธอขยับมุมปาก พูดเป็นนัยว่าอยากฝากตัวผูกมิตร “ช่างบังเอิญจริง ๆ ฉันกับอาจารย์เจ้าอาวาสวัดหนานตู้ก็มีวาสนาต่อกันอยู่บ้าง”

เป็นจริงอย่างที่คิด สิงป้ามองเธอ “โอ้? วาสนาอะไรหรือ”

ซูหว่านฉิงเห็นสายตาทุกคนจับจ้องมาที่เธอ อีกครั้งที่เธอกลายเป็นจุดสนใจ จึงยิ้มอย่างเขินอาย

“สิบปีก่อนฉันเจออาจารย์เจ้าอาวาสที่คฤหาสน์แห่งหนึ่ง ท่านบอกว่าฉันมีวาสนาพุทธ เสียดายที่วาสนาโลกยังไม่ขาด จึงบำเพ็ญเพียรกับท่านไม่ได้ ทางบ้านฉันเลยบริจาคเงินทำบุญธูปบูชา 500,000 หยวน ถือว่าเป็นการสร้างวาสนาให้ฉัน”