ตอนที่ 90 อาตมามีนามธรรมว่าสิงเหนีย อาตมามีนามธรรมว่าสิงป้า

ผู้กำกับจาง: “ทำไมคุณถึงได้ว่างเปล่าจนถึงขั้นสี่สิ่งล้วนว่างแล้วล่ะ?”

ผู้กำกับจาง: “เฮ้ย ไม่ใช่สิ คุณไม่ต้องพูดเลยดีกว่า……”

เจียงอวี่: “หัวผมว่างเปล่า ท้องว่างเปล่า อาชีพว่างเปล่า กระเป๋าตังค์ก็ว่างเปล่า”

【ถูกต้องเลย คนยุคนี้ก็สี่สิ่งล้วนว่างกันทั้งนั้น】

【ฉันก็เหมือนกัน ถ้าอย่างนั้นฉันเกิดมาเป็นพุทธบุตรโดยธรรมชาติเลยสิ】

ผู้กำกับจาง: “……” ก็รู้อยู่แล้วว่าปากเจียงอวี่ไม่มีอะไรดี ๆ ให้พูดออกมา

……

ห้านาทีต่อมา ทุกคนออกเดินทาง หนึ่งชั่วโมงต่อมา รถก็มาถึงวัดหนานตู้

สมกับเป็นอารามโบราณพันปี แม้แต่ต้นสนสองต้นหน้าประตูวัดวาอารามก็มีอายุถึงพันปีแล้ว

ซูหว่านฉิงตามอยู่ท้ายสุดของทีม เงียบมาตลอด