กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ข่งซือเฉียนกางแขนทั้งสองข้าง ดื่มด่ำกับเวทีที่เป็นของเขา
ชื่นชมเขาสิ! สรรเสริญเขาสิ! เขา! เป็นลูกผู้ชายขนาดนี้เชียวนะ!
ทุกคน “…………”
ข่งซือเฉียนรออยู่นานก็ยังไม่ได้ยินคำชื่นชมจากใคร จึงอดลืมตาขึ้นมาไม่ได้
อะไรกัน ไม่คิดว่าเขาสุดยอดหรือไง? ทำไมไม่มีใครพูดอะไรเลย หรืออิจฉาที่เขาตบตีภรรยาได้ทุกเมื่อ เขานี่เป็นลูกผู้ชายตัวจริงเสียจริง!
ทุกคน “……”
“อาจารย์ข่ง” เจียงอวี่ทำท่าจะพูดแล้วก็หยุด พอหยุดก็อยากพูดอีก “คือว่า ลองดูคอมเมนต์ลอยหน่อยไหมครับ?”
ข่งซือเฉียนขมวดคิ้ว หมายความว่ายังไง?
เขามองไปยังแท็บเล็ตที่เปิดไลฟ์สดอยู่ด้านข้าง