กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เย่หลิง “……?”
เย่หลิงมองใบหูที่แดงก่ำด้วยความเขินของเซี่ยหวยโจว “เป็นอะไรไป แค่อาบน้ำไม่ได้หรือไง?”
เซี่ยหวยโจวอยากบอกว่าไม่ใช่เพราะเรื่องนั้น แต่เพราะพวกเขาเปิดประสาทสัมผัสเชื่อมถึงกันอยู่ เขา เขาสัมผัสได้ ดังนั้น ดังนั้น……
“ฉันแค่อยากจะบอกว่า……”
“เอ๊ะ เดี๋ยว” เย่หลิงเกาหัวอย่างสงสัย ดึงสายหูฟังของเขาออก “นายไปขโมยอะไรมาหรือไง?”
ไปขโมยของ? ทำไมถึงถามแบบนั้น?
เซี่ยหวยโจวก้มลง เห็นจุดสีแดงเล็ก ๆ ที่กะพริบวูบวาบบนไมโครโฟน ก็พลันตระหนักได้ถึงบางอย่าง
เดี๋ยว เดี๋ยวนะ?! เขาไม่ได้ปิดไมค์?
เซี่ยหวยโจวมองเย่หลิง แล้วก็มองตัวเอง
มองเย่หลิง แล้วก็มองตัวเองอีกครั้ง