กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ดวงตาคู่สีดำของเซี่ยหวยโจวอ่อนโยนและสงบ ราวกับมีหมู่ดาวระยิบระยับ และราวกับห้วงลึกที่มองไม่เห็นก้นบึ้ง
เสียงของเขาเบาและแผ่วพร่า ริมฝีปากแนบชิดข้างหูเย่หลิง ค่อย ๆ ลูบผ่านใบหู เสียงราวกับจะมุดเข้าไปในใจเธอ
“เย่หลิง มีภารกิจ ช่วยผมด้วย”
เย่หลิงถูกเขากักไว้ในอ้อมแขน: “?”
ภารกิจอยู่ไหนล่ะ?
996: [ใช่ ภารกิจอยู่ไหนล่ะ?]
สีหน้าของเซี่ยหวยโจวอ่อนโยน เขาสะบัดมือปัด 996 ที่เกะกะออกไป แล้วเอ่ยแผ่ว ๆ: “ใกล้ไม่ทันแล้ว เย่หลิง รีบจูบผมเร็ว”
เย่หลิงพินิจพิจารณาเซี่ยหวยโจวตรงหน้าอย่างละเอียด
แววตาสดใส สีหน้าปกติ บนใบหน้าไม่มีร่องรอยแดงจากการเมาแม้แต่นิด
เย่หลิง: [เจ้าหก เขาเมาหรือยัง?]