กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น
เย่หลิงก้าวออกจากห้องด้วยความสดชื่นกระปรี้กระเปร่า แต่พอสบเข้ากับแววตาตัดพ้อเคียดแค้นของเซี่ยหวยโจวก็สะดุ้งโหยงตกใจยกใหญ่
“นายไปทำอะไรมาเนี่ย”
เซี่ยหวยโจว: “……”
เซี่ยหวยโจวส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอคำหนึ่ง แล้วหันหลังเดินลงบันไดไป
เย่หลิง: [ทำไมถึงได้ขี้งอนขึ้นมาอีกล่ะนั่น]
996 ขยี้ลูกบอลจักรกลด้วยท่าทางงัวเงียสะลึมสะลือ: [ไม่รู้สิ]
เซี่ยหวยโจว: “……” เจ้าลูกบอลจักรกลนี่จะไปรู้อะไรบ้าง! เขาไม่มีทางบอกหรอกว่าตัวเองอดหลับอดนอนรอภารกิจจนถึงตีสาม ไม่มีทางเด็ดขาด!
……
เข้าสู่ช่วงเวลาไลฟ์สดของอีกวันหนึ่ง