กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อเข้ามาในคฤหาสน์ ทีมผู้กำกับก็พาทุกคนมาที่ห้องอาหาร
ในห้องอาหารมีทั้งอาหารจีนและอาหารตะวันตกวางเรียงรายหลากหลายชนิด ตระการตาจนคอมเมนต์ลอยพากันร้องว่าความจนจำกัดจินตนาการ
เย่หลิงเดินสำรวจครัวด้วยใจตื่นเต้น แต่พอได้ยินว่าอาหารเช้าเป็นฝีมือที่แม่บ้านหวังลงมือทำเอง สีหน้าก็กลับมาเรียบเฉยทันที วางขนมชาจุด ฮะเก๋าและเสี่ยวหลงเปาในมือลง เอ่ยอย่างสงบว่า
“ฉันกินเกี๊ยวน้ำสักชามก็พอ”
พูดจบยังกำชับเซี่ยหวยโจว “ที่รัก นายก็อย่ากินเยอะ”
เซี่ยหวยโจว “?”
เดินถือเกี๊ยวน้ำออกมาจากครัว เย่หลิงกำลังจะเริ่มกิน ก็ได้ยินเสียงที่ไม่ค่อยเข้าท่าดังขึ้นเสียก่อน
ซูเหวินไป่ขมวดคิ้ว “เย่หลิง แล้วของผมกับหว่านฉิงล่ะ”
รอบข้างเงียบลงในทันที
เย่หลิงเงยหน้าขึ้น “?”