กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทั้งห้องเงียบไปไม่กี่วินาที
【เย่หลิงมีของดีติดตัวจริง ๆ ด้วย】
【ก็ถือว่าเธอเคราะห์ร้ายแล้ว ปล่อยเธอไปเถอะ】
เซิ่งเวยเวยรู้สึกว่าทุกคนกำลังหัวเราะเยาะเธอ
เธอไม่คิดว่าเย่หลิงจะหน้าด้านขนาดนี้ แค่ไม่ยอมให้เหยื่อ คำแบบนี้ก็พูดออกมาได้!
“ไม่ให้ก็ไม่ให้ พวกเรามีเหยื่อของอาจารย์เซี่ย ไม่สนของเธอหรอก! หว่านฉิง พวกเราไป!”
【เซิ่งเวยเวยสมองมีปัญหาหรือเปล่า? ขอข้าวคนอื่นยังจะอวดดีขนาดนี้ คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน】
【แต่เธอมีทุนจะอวดดีนี่~ เธอไม่ต้องกลัวเรื่องมื้อเที่ยงอยู่แล้ว ต่างกันแค่กินดีกับกินไม่ดีเท่านั้นแหละ ยังไงอาจารย์เซี่ยก็ต้องให้เหยื่อกับหว่านฉิง มีหว่านฉิงอยู่ รับรองไม่ปล่อยให้เธออด~】