กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 ไร้กังวลเพราะมีหลักประกัน
นักแสดงเลียนเสียงหลังผ้าขาวผู้นั้น คงไม่เคยคิดแม้แต่ในฝันว่าวิชาเอกที่เขาฝึกฝนอย่างขยันขันแข็งมาหลายปี กลับมีคนเรียนรู้ไปได้ในเวลาเพียงชั่วข้ามคืน ยิ่งไปกว่านั้น ลวี่เฉิงยังเลียนแบบได้เหมือนจนไม่มีที่ติ เหนือกว่าต้นตำรับเสียอีก การแสดงสดของนักเลียนเสียงผู้นั้นทำให้ลวี่เฉิงเข้าใจเรื่องการควบคุมเสียงอย่างลึกซึ้ง
ลวี่เฉิงเดิมทีเป็นคนมีพรสวรรค์สูงยิ่ง แม้ไม่มีใครสอนก็ฝึกฝนจนเก่งได้ด้วยตัวเอง ตอนนี้มีตำราที่มีชีวิตให้ศึกษา เขาจึงเข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าควรเปล่งเสียงอย่างไรและหายใจอย่างไร