กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 สายสอดแนม
ลิงทั้งสองตัวเห็นลวี่เฉิงลงมาถึงข้างล่างอย่างปลอดภัยก็ดีใจมาก เมื่อครู่ที่พวกมันเผ่นหนีไปก่อน ก็เป็นเพียงปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณเท่านั้น หากสัตว์เห็นศัตรูตามธรรมชาติแล้วยังไม่วิ่งหนีสุดชีวิต ก็คงไม่เรียกว่าสัตว์แล้ว ลิงพวกนี้นับได้ว่าเป็นสัตว์วิญญาณประเภทหนึ่ง แต่เป็นเพียงสัตว์วิญญาณชั้นต่ำเท่านั้น
“ตั้งแต่พรุ่งนี้ไป ข้าจะไม่หอบเนื้อมาให้อีกแล้ว นี่เกลือเล็กน้อย พวกเจ้าเก็บไว้กินเองเถิด” ลวี่เฉิงคิดว่า ตนหอบเนื้อมาให้พวกมันทุกวัน ปล่อยให้ได้มาเปล่า ๆ ไม่ต้องออกแรง ไม่ใช่เรื่องดีสักเท่าไร ลิงพวกนี้กินผลไม้กับใบไม้เป็นหลัก หากกินเนื้อมากเกินไป เผลอ ๆ อาจกลายเป็นสัตว์กินเนื้อไปก็ได้