เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 ใช้ฝ่ามือแปลงเป็นดาบ
หลังจากเข้าสู่ป่าแล้ว ลวี่เฉิงก็ปล่อยพลังสัมผัสหยั่งรู้ของตนออกมาทั้งหมด พร้อมทั้งโคจรวิชาเต่าจำศีลและวิชาทะยานกาย เขาออกล่าสัตว์ในภูเขา ไม่จำเป็นต้องเหมือนพรานป่าผู้ช่ำชองเหล่านั้น ไม่ต้องตามรอยสัตว์ ไม่ต้องวางกับดักอันประณีตพวกนั้น และยิ่งไม่ต้องซุ่มโจมตีในบริเวณที่สัตว์มักออกหากิน เพียงแค่เคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เร็วกว่าความเร็วในการเคลื่อนที่ของสัตว์เหล่านั้นก็เพียงพอแล้ว
ขณะที่ลวี่เฉิงกำลังเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว จู่ ๆ ก็รับรู้ได้ว่าหลังกอหญ้าข้างหน้ามีกระต่ายป่าตัวหนึ่ง อาจเป็นเพราะมันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันตราย จึงซ่อนตัวอยู่หลังกอหญ้าสั่นเทา ขณะที่ลวี่เฉิงยังอยู่ไกล เขาก็ยกดาบไม้เพลงดาบดอกเหมยขึ้น เมื่อเข้าใกล้กอหญ้านั้น ก็ถ่ายเทพลังภายในเข้าสู่ดาบไม้