0232

⬢⬢⬢

ตอนที่ 232 เคราะห์เป็นตายคือเรื่องบังเอิญ พวกเจ้าต่างหากคือรักแท้!!

เป็นไปตามที่ซางลู่คิดไว้จริงๆ เพื่อไป๋จื่อฮว่าแล้ว โม่เหยียนสามารถทำได้ทุกอย่างจริงๆ

ในต้นฉบับเดิมที่ตอนท้ายไป๋จื่อฮว่าได้ลงเอยกับฮวาเชียนกู่ ซางลู่สงสัยอย่างหนักว่าเป็นเพราะเวลานั้นโม่เหยียนตายไปแล้ว

ไม่อย่างนั้นฮวาเชียนกู่ที่เป็นเคราะห์เป็นตายผู้นี้คงต้องถอยไปอยู่แถวหลังเสียแล้ว

ทว่าชาตินี้ตนเองต่างหากที่เป็นเคราะห์เป็นตายของไป๋จื่อฮว่า ต่อให้โม่เหยียนรู้เข้าก็ไร้หนทางแก้ไข

เวลานี้โม่เหยียนยังไม่รู้ว่าซางลู่คือเคราะห์เป็นตายของไป๋จื่อฮว่า

เมื่อมองดูตรงหน้า นอกจากร่มเซียนจุติในมือของซาเชียนโม่ และกระถางปู๋หยวนในมือของตันชุนชิวแล้ว