0204

⬢⬢⬢

ตอนที่ 204 จากไป

ซางลู่มองสีหน้าของสิงอวิ๋นแล้ว ในใจก็เบิกบานจนแทบจะทานทนไม่ไหว

ใครใช้ให้เทพบรรพกาลผู้นี้ชอบแสดงความรักต่อหน้าต่อตาเขาอยู่เรื่อย โดยไม่คำนึงถึงความรู้สึกของเขาเลยสักนิด ทว่าก็ทำได้เพียงแอบหัวเราะอยู่ในใจเท่านั้น

ไม่อย่างนั้นหากถูกหมอนี่ผูกใจเจ็บขึ้นมาก็คงจบเหกัน

โดยทั่วไปเทพบรรพกาลพวกนี้มักใจแคบ ซางลู่จึงต้องระมัดระวังตัว

ภายนอกยังคงต้องคอยช่วยเหลือเขาอยู่

“เอ่อ แม่นางท่านนั้น?”

“เรียกข้าว่าเสิ่นหลีหรือไม่ก็ราชันปี้ชาง!”

“ได้เลย ได้เลย เสิ่นหลี เป็นไปได้หรือไม่ว่าเพราะข้าทะลวงด่านจนทำให้พลังวิญญาณที่นี่พลุ่งพล่าน จึงประจวบเหมาะไปเร่งให้เจ้าฟื้นตัวเร็วขึ้น?”