เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 190 เจ้าไม่ได้มีหน้ามีตากับข้าขนาดนั้น
พร้อมไปกับการยอมรับของว่านเจี้ยนอี ทั้งฝ่ายธรรมะและฝ่ายมารในที่นั้นต่างตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง ไม่รู้เลยว่าเหตุใดเขาจึงยังไม่ตาย
ทว่าว่านเจี้ยนอีมิได้ลืมว่าตนเองต้องการจะทำสิ่งใด
เขายื่นมือออกไปกวักเรียก กระบี่สังหารเซียนก็พลันมาอยู่ในมือ
"สหายตัวน้อย เห็นแก่ที่เจ้าเคยเป็นศิษย์สำนักชิงอวิ๋น เห็นแก่หน้าข้า เจ้าพอจะไว้ชีวิตเขาได้หรือไม่"
หากมิให้กล่าวว่าว่านเจี้ยนอีมีใจรักใคร่ต่อชางซงอย่างแท้จริง มิน่าเล่าชางซงถึงยอมตายเพื่อแก้แค้นให้ว่านเจี้ยนอี
หากจะบอกว่าภายในนี้ไม่มีเรื่องราวอันใด คงไม่มีผู้ใดเชื่อเป็นแน่
"ศิษย์พี่ว่าน ท่านยังไม่ตายหรือ ฮ่าๆๆๆ ท่านยังไม่ตาย"
ยามนี้ชางซงซวนเซกายหมายจะเดินไปหาว่านเจี้ยนอี ทว่าเพิ่งก้าวไปได้เพียงสองก้าวก็ล้มลงบนพื้น