0185

⬢⬢⬢

ตอนที่ 185 พบพานคนของชิงอวิ๋นอีกครา

จากนั้นซางลู่และปี้เหยาก็มาถึงเมืองเล็กๆ อีกครั้ง ทั้งสองเดินทอดน่องไปตามถนนใหญ่เช่นนั้น

จนกระทั่งปี้เหยาบอกว่าหิวอยากกินข้าว จึงพากันไปยังเหลาสุราแห่งหนึ่งที่ดูเข้าที และเลือกที่นั่งริมหน้าต่างติดถนน

มองดูผู้คนเบื้องล่างที่กินข้าวกันอย่างจอแจ

อันที่จริงนี่ก็เป็นสถานการณ์ที่ซางลู่ไม่เข้าใจเช่นกัน

การบำเพ็ญเซียนของโลกใบนี้ราวกับถูกผู้ใดตัดขาดเส้นทางเบื้องหน้า แม้แต่บรรพชนชิงเยี่ยผู้มีพรสวรรค์โดดเด่นสะเทือนฟ้าดิน ก็เพียงแค่เดินหน้าในระดับไท่ชิงไปได้ไกลกว่าเดิมไม่กี่ก้าวเท่านั้น

ผู้คนที่เหลือ ตลอดพันร้อยปีมานี้ ผู้ที่สามารถบรรลุถึงขอบเขตไท่ชิงได้นั้นมีน้อยเสียยิ่งกว่าน้อย

ยิ่งไปกว่านั้น ผู้บำเพ็ญในโลกนี้กลับยังคงต้องกินอาหารอย่างต่อเนื่องเป็นเวลานาน