เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 116 กระโดดไปมาระหว่างความเป็นความตาย
แต่เมื่อภายหลังสวีเฟิ่งเหนียนรู้ว่าใครเป็นผู้เปิดเผย ก็ทำได้เพียงโกรธเคืองเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น
ซางลู่ยังคงเฝ้าดูการต่อสู้นี้ต่อไป เขารู้ดีว่าคนเราจะระเบิดศักยภาพออกมาได้ก็ต่อเมื่อตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงบุตรแห่งโชคชะตาอย่างสวีเฟิ่งเหนียน แม้ถูกกำหนดให้ต้องเผชิญความยากลำบากมากมาย ทว่าย่อมมีชีวิตรอดไปจนถึงตอนสุดท้ายอย่างแน่นอน
ดังนั้นเขาจึงไม่กังวลต่อความปลอดภัยของสวีเฟิ่งเหนียนเลยแม้แต่น้อย
"เลิกพูดจาไร้สาระเสียที ในเมื่อคิดจะมาฆ่าข้าก็ต้องเตรียมใจที่จะไม่ได้กลับไป เจ้าเป็นขอบเขตวัชระ ข้าก็เป็นขอบเขตวัชระเช่นกัน เพียงแค่บรรลุเร็วกว่าข้าไม่กี่ปี ทว่าสุดท้ายบัดนี้ก็ยังคงเป็นขอบเขตวัชระ เกรงว่าคงมีฝีมืออยู่แค่นั้นกระมัง"