กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พี่สี่ไป๋พยักหน้า ครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนเอ่ยว่า “ซือหราน ต่อไปเจ้าไม่ต้องตามพวกเขาสองคนแล้วดีไหม ข้าจะหาคนมาสอนเจ้าใหม่ เขาเก่งกว่าข้ามาก”
จั๋วซือหรานขมวดคิ้ว ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาอยากเรียนวิชาที่เก่งกว่านี้
แต่ฝูเป่า...
พี่สี่ไป๋มองปราดเดียวก็รู้ว่าเขากำลังคิดอะไร จึงอดขำไม่ได้