กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉินหงอิงเห็นชื่อมารดา อวี๋เพ่ยหลาน บนหน้าหนังสือพิมพ์
เธอพูดกับสามี ถังเหริน ด้วยสีหน้าตื่นเต้น “นี่แม่ฉัน จริง ๆ นะ เหล่าถัง นี่แม่ฉัน”
ถังเหรินแคะฟันแล้วชำเลืองมองเธอ “ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกายังเป็นพ่อฉันเลย ไม่งั้นเธอไปอยู่กินสบาย ๆ ที่ทำเนียบขาวกับฉันไหมล่ะ”
เฉินหงอิงอธิบายกับเขาไม่รู้เรื่อง “ฉันจะไปหาพ่อ”
“เธอทำงานบ้านให้เสร็จก่อนค่อยว่ากัน อย่าเอาแต่คิดจะหลบเลี่ยงเอาง่ายเข้าน่า”
ผมของเฉินหงอิงถูกกระชากไว้ บนใบหน้าเหลือเพียงความบิดเบี้ยวเกรี้ยวกราดที่เกิดจากความเจ็บ
เธอได้แต่จัดการงานบ้านพวกนี้ก่อน
เฉินหงอิงในวัยเด็กไม่เคยคิดว่างานบ้านมีอะไรให้น่าบ่น ก็แค่กวาดพื้นเช็ดโต๊ะเท่านั้น