ตอนที่ 363 วันจันทร์ทมิฬ สั่งสอนนักลงทุนหุ้นมือใหม่อย่างเขาสักหน่อยไหม?

ฤดูใบไม้ร่วงปี 1987 อู๋โยวเดินทางมายังประเทศเพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้กันเพียงคั่นด้วยสายน้ำ

ก่อนเครื่องบินจะลงจอด อู๋โยวนั่งอยู่ริมหน้าต่าง มองเมืองเบื้องล่างที่ยังพร่าเลือน

แต่ตอนนี้ ขณะนั่งอยู่บนรถพิเศษที่กำลังออกจากสนามบินฮาเนดะ เขายังคงมึนงงไปทั้งตัว

ในวินาทีนี้เอง อู๋โยวก็เข้าใจแล้วว่าทำไมพี่เพ่ยหลานถึงบอกว่าเจ้าทาคาฮาชินั่นกลับประเทศไปแล้วก็ยังหาเงินได้

ความเจริญรุ่งเรืองของโตเกียวพุ่งเข้าปะทะสายตาอย่างรุนแรง ตึกสูงที่ผอมเรียวราวกับดินสอตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า

อู๋โยวถึงกับตกตะลึง

สือหยาง เจ้าหน้าที่สถานทูตที่มารับเขา ชะลอความเร็วรถลงแล้วอธิบายพร้อมรอยยิ้มว่า “พวกเราเรียกตึกพวกนี้ว่าตึกดินสอ ไม่มีทางเลือก ที่ดินในโตเกียวแพงเกินไป”

เรื่องนี้ถ้าจะเล่าขึ้นมาก็คงต้องใช้เวลาพอสมควร