กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
มื้อเย็นนี้กู้เว่ยเหอกินอย่างสบายใจยิ่ง
โดยเฉพาะเมื่อเห็นตากู้ซื่อแดงก่ำ——
เขานั่งคอยค้อมก้มคีบก้างปลาให้น้องสะใภ้อย่างอวี๋เพ่ยหลาน ส่วนตัวเองก็ได้น้องสะใภ้คอยดูแล
ดีใจจนเกินไปแล้ว
เห็นไอ้ตัวแสบคนนี้จนแต้มก็สนุกดีจริง ๆ อย่างที่คิด
ส่วนสวี่ผิงวันนี้กินของตัวเองไปเงียบ ๆ ไม่ได้สนใจเขาสักเท่าไร
กู้เว่ยเหอรู้สึกแปลก ๆ อยู่นิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจ
เขาก็ไม่ใช่คนไม่มีมือ กินข้าวเองได้
ซ้ำยังแบ่งเนื้อย่างให้ครอบครัวและเพื่อน ๆ ของเขาอีกด้วย
โหลวตันหู่กินอย่างมีความสุขที่สุด “รสชาติยังขาดไปนิดหนึ่งหน่อย นายไม่ได้ใส่น้ำผึ้งใช่ไหม”