กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
อวี๋เพ่ยหลานเพิ่งมาถึงเขตทหาร จึงยังปรับตัวไม่ค่อยได้
ยังดีที่พี่สะใภ้สามอยู่ด้วย ทั้งสองคุยกันอยู่นานพอสมควร จิตใจของเธอจึงสงบลงอีกครั้ง
ไม่ว่าจะอย่างไร เธอก็มีครอบครัวและมีทางถอย
ไม่จำเป็นต้องกลัวอะไรเลย
แต่เมื่อกู้เว่ยเจียงเคาะประตูเข้ามา เรียกเธอไปกินข้าวที่บ้าน อวี๋เพ่ยหลานก็เบิกตากว้าง “แบบนี้จะเหมาะเหรอ?”
“ทำไมจะไม่เหมาะล่ะ? ตาแก่ไม่อยู่บ้าน พี่สองถูกพี่สวี่ผิงพาไปฝังเข็ม ที่บ้านก็มีแค่พี่สามของฉันอยู่ เธอเป็นฝาแฝดกับฉัน แก่กว่าฉันนิดเดียว แต่ชอบแกล้งฉันอยู่เรื่อย ฉันเห็นแก่ที่เธอเป็นสหายหญิงเลยยอมให้เธอ”