กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เย่จือชิวพักรักษาตัวที่สถานีอนามัยเขตทหารอยู่หลายวัน ก็กลับไปบ้านเหออิงอีกครั้ง
เหออิงตั้งใจแน่วแน่แล้วว่าจะส่งเธอไป
ได้คิดหาทางติดต่อพ่อแม่ของเย่จือชิวแล้ว
ถึงขั้นแจ้งให้เย่จือชิวรู้ด้วย
“เธออย่าโทษว่าฉันใจร้ายเลย แต่ฉันไม่มีทางให้เธออยู่ที่บ้านนี้อีกจริง ๆ”
เย่จือชิวยอมรับผิดแล้วจะอย่างไร
เหออิงเป็นไปไม่ได้ที่จะทำเป็นเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น
ในจดหมายของพี่สาวบุญธรรมเขียนไว้น่าสงสารขนาดนั้น แต่ในไดอารี่กลับใส่ร้ายตัวเอง
เหออิงกลืนความขุ่นเคืองนี้ไม่ลงจริง ๆ
เรื่องนี้ทำให้เย่จือชิวตกใจ