กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เหออิงยังรู้สึกว่าตัวเองถูกกระทำอยู่เลย
เจ้าหนุ่มสามคนในบ้านกำลังอยู่ในวัยที่กินจนพ่อจนได้ เงินเดือนของเล่ากาวยังต้องส่งกลับบ้านเกิดส่วนหนึ่ง
ชีวิตครอบครัวของพวกเขาจริง ๆ ก็เป็นไปแค่พอมีพอกิน
มีคนเพิ่มขึ้นมาหนึ่งคนในบ้าน แต่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายแค่เพิ่มตะเกียบอีกคู่
ไม่ต้องตัดเสื้อผ้าให้เย่จือชิวหรือไง
ตอนที่เธอมาก็ถือห่อผ้าเล็ก ๆ มาห่อเดียว แม้แต่รองเท้าที่สวมอยู่ก็เป็นรองเท้าพื้นหนาหลายชั้นที่เธอเย็บเอง
เหออิงถามตัวเองว่าไม่ได้ทำอะไรผิดต่อเย่จือชิว
ทำไมออกมาจากปากของเย่จือชิว เธอกลับกลายเป็นยักษ์สาวที่ด่าใครโดยไม่ถามไถ่ผิดชอบชั่วดีไปได้