กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
โหลวตันหู่รู้สึกว่าเรื่องนี้ชวนงงพิกล
เขาอยากหาภรรยา ไม่ได้จะหาเด็กสาวสักหน่อย
เพียงแต่เย่จือชิวจริงใจขนาดนี้ เขาปฏิเสธก็ดูจะไม่ค่อยเหมาะ
ทำให้เขากลายเป็นคนที่เห็นแก่รูปโฉม ตื้นเขินที่สุดไปเลย
เรื่องนี้กู้เว่ยเจียงหัวเราะร่า “ไม่ใช่หรือไง? อย่าบอกนะว่านายไม่ได้ดูที่หน้าตา ฮ่า ๆ”
เขาแค่ถามไถ่ตามเรื่อง ไม่คิดว่าโหลวตันหู่จะดูตัวแล้วได้ “ตัวปัญหา” มาคนหนึ่ง
“ก็ดูที่หน้าตาเอง สมน้ำหน้า!”
โหลวตันหู่สีหน้าไม่เป็นธรรมชาติ “แล้วนายจะหาคนขี้เหร่หรือไง?”