กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ยังไงก็แค่ถูกจับเนื้อต้องตัวครั้งเดียวเท่านั้น
ต่อหน้าคนมากมายขนาดนั้นเขาจะทำอะไรได้
แต่เนื้อที่ตักใส่กล่องข้าวนั้นเป็นของจริง
เย่จือชิวกลั้นความขยะแขยงไว้แน่นแล้วฝืนยิ้มออกมา
เธอรีบหันหลังกลับ อยากหาที่เงียบ ๆ กินข้าว
จู่ ๆ ก็เห็นเจ้าหน้าที่ควบคุมนักโทษพาผู้บริหารที่สวมเครื่องแบบสำนักความมั่นคงสาธารณะเดินมาทางนี้
“โรงอาหารทางนี้ยังค่อนข้างเรียบง่าย ไม่มีทางเลือก พอปลูกเสร็จทางนี้ก็ต้องย้ายที่กันอีก จะทำการก่อสร้างเพิ่มก็ลำบาก โชคดีที่ทุกคนมีจิตสำนึกกันดี สามารถฝ่าฟันความยากลำบากทุกอย่างได้”
แต่สายตาของเย่จือชิวควบแน่นอยู่ที่ใบหน้าของคนในเครื่องแบบสำนักความมั่นคงสาธารณะคนนั้น