ตอนที่ 308 ฉันไม่ควรอยู่ตรงนี้ ฉันควรอยู่ใต้โต๊ะ

อวี๋เพ่ยหลานไม่คิดว่าเขาจะพูดคำหยอกโลมออกมาทีละประโยค ๆ แถมยังมีกลิ่นอายวรรณกรรมอยู่นิด ๆ

เธอเหลือบมองกู้เว่ยเจียงแวบหนึ่ง

กลับทำให้เขาเสียงต่ำลงเล็กน้อย “ไปตั้งครึ่งเดือนกว่า ไม่โทรกลับบ้านเลย ยุ่งขนาดนั้นเลยหรือ”

เรื่องนี้อวี๋เพ่ยหลานรู้สึกผิดอยู่บ้าง “นี่ก็กลับมาแล้วไม่ใช่หรือ”

เธอแค่อยากเร่งทำงานให้เสร็จในทีเดียว

กลัวว่าได้ยินเสียงพ่อลูกสองคนแล้วจะอดกลับมาไม่ได้

“ฉันก็ไม่อยากหรอก น้ำนมคัดก็ยังทรมาน”

ความน้อยใจเล็ก ๆ ของกู้เว่ยเจียงหายวับไปในทันที “แล้วตอนนี้ยังเจ็บอยู่ไหม ให้ฉันนวดให้ไหม”

เขารู้ดีถึงปัญหาบางอย่างที่อาจเกิดขึ้นในช่วงให้นมลูก