กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ไม่ใช่แบบนี้กันหมดหรือไง” กู้เว่ยเจียงไม่เห็นว่ามีอะไรแปลก
เขาใช้ชีวิตอยู่ในเขตทหารมากว่าสามสิบปี เห็นเรื่องพวกนี้จนชิน
ระหว่างเขตทหารด้วยกันก็มีการแย่งชิง แย่งทรัพยากร แย่งการสนับสนุน แย่งสถานะ
ภายในเขตทหารด้วยกัน ก็คือคนจำนวนมากแย่งตำแหน่งเดียวกัน
แต่การต่อสู้ก็มีขีดจำกัด ไม่ถึงขั้นเกินเลย
สรุปก็คือ พอมีปัญหาภายนอกก็สามัคคีกันรับมือภายนอก พอภายนอกไม่มีอะไร ก็กัดกันเองเล็ก ๆ ในบ้าน
กู้เว่ยเจียงไม่คิดจะสู้ เขาตอนนี้มีเมียมีลูกอยู่บนเตียงอุ่น ๆ สุขสบายมาก
ไม่ขอเข้าไปยุ่งเรื่องพรรค์นั้นของพวกเขา
หนีชุนไคเหลือบมองเขา “ก่อนหน้านี้เขาก็แสดงท่าทีออกมาแล้ว อยากให้ผมจัดการ ผมไม่ทำ”