ตอนที่ 289 ผู้ชายที่ดีควรให้ผู้หญิงสบายใจ

กู้เว่ยเจียงหัวเราะฮ่า ๆ “อยากสืบเรื่องน่าอายของผมงั้นเหรอ เจ้าตัวแสบ”

หงอั้นเขินเล็กน้อย “ผมแค่อยากรู้ว่า โตขึ้นผมจะทำแบบน้าชายได้ไหม เป็นคนที่ยืนตระหง่านระหว่างฟ้าดิน”

“ได้สิ หงอั้นของเรา ย่อมทำได้อยู่แล้ว” เด็กที่เขาเคยอุ้มตอนยังเล็ก ตอนนี้โตขึ้นแล้ว กับเขากลับห่างเหินไปบ้าง

แต่ตอนนี้ ถูกเขาอุ้มอย่างว่าง่าย กลับไม่มีความขัดเขินเหมือนแต่ก่อน

กู้เว่ยเจียงคิดว่า อู๋โยวเอาชนะนิสัยเสียเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเด็กคนนี้ไปได้หมดจริง ๆ

ดีแล้ว

เขาฮัมเพลงกล่อมเด็กที่เคยร้องให้หลานชายฟังตอนเด็ก ๆ กล่อมหงอั้นเข้านอน

ในที่สุดเด็กหนุ่มก็เริ่มง่วง เปลือกตาหนักอึ้งค่อย ๆ ปิดลง