กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เช้านี้ยังซักถามคำตอบออกมาไม่ได้ ไม่เป็นไร ยังมีเวลาเหลืออีกเยอะ
อวี๋เพ่ยหลานถูกเขาบีบเข้าใกล้ ร่างพิงกำแพงไปแล้ว ถอยหนีไม่พ้น
“เมื่อกี้คุณยังบอกอย่าให้ฉันฝืนใจตัวเองไม่ใช่หรือไง”
กู้เว่ยเจียงชะงักไป ไม่คิดว่าก้อนหินเมื่อไม่กี่นาทีก่อนจะตกใส่เท้าตัวเอง
“แล้วคำว่าฝืนใจนี่ หมายความว่าอะไรล่ะ” กู้เว่ยเจียงยิ้มแล้วไล่ถามต่อ “คือแต่งงานกับผมแล้วไม่รู้สึกฝืนใจ หรือว่าตอบไม่ได้แล้วรู้สึกฝืนใจ”
“ผมว่าอย่างหลังแน่ ๆ ผมทำได้ไม่ดี พี่เลยไม่พอใจ งั้นคืนนี้ผมต้องพยายามให้มากขึ้น ใช่ไหม”
เขาถามเองตอบเองจนครบวงจร
ไม่ต้องให้อวี๋เพ่ยหลานตอบสักคำ
ที่จริงอวี๋เพ่ยหลานก็พอใจทีเดียว แต่ก็คิดว่า ถ้าให้คำตอบแน่ชัดไป เขาคงเหลิง
จึงปฏิเสธที่จะตอบตรง ๆ