กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
อู๋โยวคุ้นเคยกับเรื่องแบบนี้เป็นอย่างดี
เพียงแต่เขาไม่คิดเลยว่าหงอั้นจะต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วย ช่างไม่มีที่ให้พูดความยุติธรรมจริง ๆ
หลังกล่าวขอบคุณครูเจิ้งอีกครั้ง อู๋โยวก็ขึ้นรถพาคนออกไป
เด็กหนุ่มที่ปกติไม่ค่อยพูดในโรงเรียน เวลานี้กลับส่งเสียงพูดคุยไม่หยุด
ในที่สุดเขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ “ผมถามน้าชายแล้ว เขาบอกว่าในกองทัพไม่มีสหายหญิงอะไร อู๋โยวเกอ ถ้าพี่ไปเมืองซีอานกับพวกเรา แล้วคนที่บ้านพี่ไม่เป็นห่วงเหรอ?”
อู๋โยวยังไม่ได้แต่งงานเลย
“ฉันไม่ได้ไปเป็นทหารเสียหน่อย” อู๋โยวยิ้มแฮะ ๆ “ฉันมีสถานะสองชั้น เข้าใจไหม?”
เป็นคนสนิทของสหายอวี๋เพ่ยหลาน แถมยังมีสายสัมพันธ์กับเขตทหารอีก