กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
คืนนั้น เหมาซินรุ่ยเล่าเรื่องที่บ้านของลูกคนรองก่อความวุ่นวายครั้งใหญ่ที่โรงงานเครื่องมือวัดในวันนี้ให้อวี๋ชิงซานฟังอย่างออกรส
“คุณไม่รู้หรอก ตอนนั้นบ้านลูกคนรองวางอำนาจแค่ไหน”
จะพูดยังไงดี เหมาซินรุ่ยรู้สึกว่าอีกฝ่ายมีท่าทีคล้ายเผยหลานอยู่หลายส่วน
ดีเหมือนกัน
อวี๋ชิงซานได้ฟังเรื่องแล้ว “เตะไปทีนั้นก็ร้ายกาจไม่เบา”
ใบหน้าแก่ ๆ ของเหมาซินรุ่ยพลันแดงขึ้น “พูดอะไรเหลวไหล”
เธอไม่ได้ตั้งใจเตะจุดสำคัญของอีกฝ่ายเสียหน่อย
มันแค่บังเอิญพอดีไม่ใช่หรือ
ใช่ไหมล่ะ
“แต่เจ้าหน่าติ้งคนนั้นไม่ใช่คนดีจริง ๆ ไม่คิดเลยว่าเขาจะแอบขโมยของจากโรงงานไปมากมายขนาดนั้น”