กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
หลังจากสลัดคนพวกนั้นหลุดแล้ว จ้าวจินจือถึงได้เดินทางไปฟาร์มอย่างไม่รีบร้อน
เมื่อพบอวี๋เพ่ยหลาน เธอก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้
เธอรู้ความคิดของไอ้เด็กเวรสองคนนั้นดีเกินไป แล้วจะพูดเรื่องทำให้เสียอารมณ์กับอวี๋เพ่ยหลานทำไม
วันนี้เป็นวันดี ๆ ของเพื่อนเก่าแก่ของเธอ
การสู่ขอก็เป็นวันดีเช่นกัน
แต่อวี๋เพ่ยหลานกลับสงบนิ่งอย่างมาก
เธอยังคงทำสิ่งที่ต้องทำต่อไป
กลับทำให้จ้าวจินจือร้อนใจจนแทบทนไม่ไหว “ทำไมยังไม่มากันอีกนะ”
เมื่อเห็นอวี๋เพ่ยหลานกำลังดูแลผักอยู่ตรงนั้น จ้าวจินจือแทบอยากเดินวนรอบตัวเธอ “ทำไมเธอไม่รีบร้อนเลยสักนิด?”
“สิ่งที่ควรมาถึงก็ต้องมาถึง จะรีบไปทำไม?” อวี๋เพ่ยหลานยิ้มเล็กน้อย