กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
จริง ๆ แล้วอายุสี่สิบสามก็ใช่ว่าจะมีลูกไม่ได้เสียทีเดียว
อวี๋เพ่ยหลานเองก็เคยเห็นหญิงตั้งครรภ์วัยสี่สิบกว่าอยู่ไม่น้อย
เพียงแต่อวี๋เพ่ยหลานไม่อยากเลี้ยงลูกด้วยนมอีกแล้ว
มันเหนื่อยเกินไป
เธอจ้องกู้เว่ยเจียง ไม่พลาดการเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อยบนใบหน้าของเขา
กู้เว่ยเจียงชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด รอยยิ้มบนใบหน้าพลันเจือความจนใจ “พี่สาวไม่เชื่อผม”
คำพูดนี้มีความหมายเชิงตำหนิอยู่เล็กน้อย ทำให้หัวใจของอวี๋เพ่ยหลานกระตุก
“แต่เรื่องนี้โทษคุณไม่ได้ เป็นเพราะผมทำได้ไม่ดีพอ ทำให้คุณเชื่อใจผมไม่ได้ เป็นความผิดของผมเอง”
อวี๋เพ่ยหลานมองรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความขอโทษ แต่ก็จริงใจอย่างยิ่ง
ชั่วขณะหนึ่งเธอไม่รู้ว่าควรพูดอะไร