กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
แต่เขาเก่งมากในการจัดการกับอารมณ์ของตัวเอง
“พี่สาวคุยเล่นหัวเราะกับครูมหาวิทยาลัยคนนั้นได้อย่างสนิทสนม แล้วไม่เห็นจำเป็นต้องทำห่างเหินกับผมขนาดนี้เลย”
อวี๋เพ่ยหลานรู้สึกว่านี่เป็นคนละเรื่องกัน “ฉันไม่เคยคิดว่าจะมีอะไรต่อกับครูเจี่ย”
กู้เว่ยเจียงตอบสนองอย่างรวดเร็ว “โอ้ งั้นผมเข้าใจได้ไหมว่า ระหว่างเรามีโอกาสพัฒนาต่อ เพียงแต่พี่สาวไม่รู้ว่าควรแสดงท่าทีแบบไหนกับผม”
ก่อนที่อวี๋เพ่ยหลานจะได้พูด กู้เว่ยเจียงก็กล่าวว่า “อย่างน้อยผมก็ต้องดีกว่าครูมหาวิทยาลัยคนนั้นใช่ไหม อย่างน้อยผมก็เคารพคนอื่นมากพอ ไม่ทำแบบขอไปทีใส่คุณเหมือนเขา จริงไหม”
อวี๋เพ่ยหลานไม่รู้จะพูดอะไรดี เพราะสิ่งที่กู้เว่ยเจียงพูดเป็นความจริงอย่างยิ่ง
เขาดีกว่าครูเจี่ยคนนั้นมากจริง ๆ