กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
แต่เย่จือชิวกลับยิ่งพูดยิ่งตื่นเต้น “ฉันจะบอกอะไรให้นะ คุณไปหากู้เว่ยเจียงแล้วขอเงินเขา ถ้าเขาไม่ให้ คุณก็พูดเรื่องระหว่างคุณกับอวี๋เพ่ยหลานออกไปสิ คุณเป็นสามีภรรยากับเธอมานานกว่ายี่สิบปีแล้ว ร่างกายของเธอทั้งตัวมีตรงไหนบ้างที่คุณไม่เคยเห็น? ไม่มีผู้ชายคนไหนทนเรื่องแบบนี้ได้หรอก กู้เว่ยเจียงเองก็ไม่...”
เสียงฝ่ามือตบดังสนั่นขัดจังหวะคำพูดของเย่จือชิว
เฉินซินหัวมองฝ่ามือที่ฟาดพลาดเป้า ก่อนจะหันไปมองเย่จือชิวที่ถูกกู้เว่ยเจียงตบจนล้มคว่ำลงกับพื้น
เขาไม่อยากเชื่อเลยว่าเย่จือชิวจะพูดคำพูดแบบนี้ออกมา
ท่ามกลางสายตาของผู้คน เพื่อนบ้านในตรอกต่างพากันตกตะลึง
กู้เว่ยเจียงเหยียบกระดูกสะบักของเย่จือชิวไว้ด้วยเท้าข้างหนึ่ง “เมื่อกี้คุณพูดเก่งนักไม่ใช่เหรอ? พูดต่อสิ!”