กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เหอจื้อเหวินรู้สึกว่าตัวเองช่างซวยจริง ๆ วันนี้ออกบ้านโดยไม่ดูฤกษ์ยามเลย
ทำไมถึงโชคร้ายขนาดนี้
ก็แค่อยากสั่งสอนให้กู้เว่ยเจียงรู้จักรสชาตินิดหน่อย จะได้ไม่ต้องให้พ่อเอากู้เว่ยเจียงมาเป็นตัวอย่างตำหนิเขาอยู่เรื่อย ๆ
ใครจะรู้ว่าจะถูกจับได้คาหนังคาเขาในทันที
คุณชายเหอคนที่สามไม่เคยเจอความทุกข์แบบนี้มาก่อน
ถูกกดลงใต้ตัวเหมือนนักโทษ
เขาเคยรู้สึกว่าตัวเองใกล้จะขาดใจตาย
ถึงจะถูกมัดและมีผ้าขี้ริ้วเน่า ๆ ยัดปาก
ก็ดูเหมือนจะทนได้ไม่ยากนัก
แต่ตอนนี้ เหอจื้อเหวินถูกจ้องมอง