กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เมื่อก่อนพึ่งแม่เลี้ยงดูมาตลอด ก็ไม่เห็นว่านายจะละอายจนคิดฆ่าตัวตายนี่
ถ้านายรู้และทำได้จริงเหมือนที่พูดก็แล้วไป ไม่มีอะไรต้องพูด
แต่กับตัวเองกลับไม่เรียกร้องอะไรเลย
กลับเรียกร้องกับพวกเด็ก ๆ มากมาย
เป็นบ้าไปแล้วชัด ๆ
แต่ความน่าเกรงขามของพ่อยังคงอยู่ เฉินหงเว่ยจึงกล้าบ่นในใจได้เพียงประโยคเดียว ส่วนบนใบหน้าก็ยังต้องแสร้งทำเป็นว่าง่าย “พ่อวางใจเถอะ ผมไม่มีทางไปหาแม่เพราะเรื่องนี้แน่”
หึ เขาจะไปหาหงอั้น
ตั้งแต่เล็กจนโต เขาก็เอ็นดูหงอั้นไม่น้อย
ตอนนี้หงอั้นมีอนาคตแล้ว ก็ควรตอบแทนพี่ชายอย่างเขาบ้าง
อืม ไปคุยเรื่องนี้กับหงอั้นน่าจะเหมาะสมกว่า