กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
อย่าพูดเหลวไหล
เฉินซินหัวอยากพูดกับลูกสาวคนเล็กแบบนั้นมาก
แต่เมื่อคำพูดมาถึงปลายลิ้น เขากลับพูดไม่ออก
เขาสามารถโกรธและตำหนิลูกได้เพราะเรื่องที่เด็กโกหก
แต่ถ้าสิ่งที่เธอพูดเป็นความจริงล่ะ
จะมีใครส่งกุหลาบแดงให้คนอื่นอยู่ตลอดได้อย่างไร
แล้วเย่จือชิวจะยอมรับดอกไม้สดเหล่านี้ทุกวันอย่างสบายใจได้อย่างไร
ตอนที่พวกเขายังหนุ่มสาว เขาเคยบอกภาษาดอกไม้แต่ละชนิดกับเธออย่างชัดเจน
เธอไม่มีทางลืมได้
“พ่อ ไปขอโทษแม่ได้ไหม” เฉินหงอิงดึงแขนเสื้อของพ่อเบา ๆ อย่างระมัดระวัง “ถ้าแม่เห็นพ่อขอโทษ แม่ต้องให้อภัยพ่อแน่”