ตอนที่ 234 ต้องการให้ช่วยไหม

กู้เว่ยเจียงเคยเป็นลูกหลานทหารที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในเขตบ้านพักทหาร

แค่ใบหน้าของเขาเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอจะทำให้ผู้คนตกหลุมรักกันเป็นแถว

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนิสัยไม่แยแสใครของเขาในวัยหนุ่ม ไม่รู้ว่าทำให้สาวน้อยสาวใหญ่ใจเต้นไปแล้วกี่คน

ยิ่งกู้เว่ยเจียงไม่สนใจใคร สาวน้อย ๆ ก็ยิ่งอยากพิชิต “ดอกไม้บนยอดเขาสูง” ดอกนี้

น่าเสียดายที่ไม่มีใครทำสำเร็จ

เย่จือชิวเองก็ใช่ว่าอยากแต่งงานกับคนพิการอย่างกู้เว่ยเหอ

ขอเพียงกู้เว่ยเจียงพยักหน้า เธอก็สามารถ…

แต่สายตาที่กู้เว่ยเจียงมองเธอนั้นเย็นชาอยู่เสมอ

แม้เขายังหนุ่ม แต่กลับเฉียบคมอย่างยิ่ง เช่นเดียวกับตาแก่ เขามองออกถึงเจตนาของเธอได้ในพริบตา

แต่เธอก็แค่ไม่อยากใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก แล้วมันผิดตรงไหน?